ده سال با نشریه لاهیجان
ده سال با نشریه لاهیجان
مجله لاهیجان: ده سال شد. از زمانی که اولین شماره از نشریه لاهیجان را – که آن زمان، یعنی زمستان ۱۳۹۴ سروشکلی متفاوت با امروز داشت – منتشر کردیم، ده سال میگذرد. راه درازی را، آهسته و نه همیشه پیوسته، آمدیم. راهی که نه آسان بود و نه هموار، نه برای ما و نه برای نشریه لاهیجان؛ اما انصافاً لذتهای خاص خودش را داشت. در این یک دهه، دیگرانی هم در این مسیر بودند. گامهایی برداشتند. کارهایی هم – بعضی جالب و قابل دفاع، و بعضی دیگر مسخره و مضحک – کردند. اما نماندند. رفتند. رفتنشان هم – متاسفانه – لابهلای هیاهوهای زمانه به چشم نیامد.
شاید تصمیم درستی گرفتند. ما ماندیم. حتی در آن دورههایی که انگیزه و دلیلی برای ماندن، برای ادامه دادن نمیدیدیم، باز ادامه دادیم. راستش، امید به انجام کارهای بزرگ که نداشتیم، دنبال تغییر دادن چیزی یا چیزهایی هم نبودیم. فکر میکردیم شاید این گامهای کوچک ما، اندکمعنایی برای فرهنگ و برای جغرافیایی که مقیم آن هستیم داشته باشد. حتی اگر نداشت، حداقلش اینکه ما تلاشمان را کردیم. باور داشتیم که این تلاش – ولو بینتیجه، ولو بدون اجر و پاداش – از دست روی دست گذاشتن بهتر است.
هنوز هم باورمان همین است؛ ادامه دادن و به حد توان تلاش کردن. همین باور به ما میگوید هنوز زمانش نرسیده که برای داستان نشریه لاهیجان، نقطه پایانی بگذاریم. هنوز حرفهای زیادی برای گفتن هست، حتی اگر زبانمان درخور گفتنشان نباشد. هنوز مسیر، با همه موانع و سختیهایش، اندک لذتهایی برایمان دارد.
***
یادداشت دیگر مرتبط با این موضوع:
مجله لاهیجان ده ساله شد
…این مجله تاریخچه یک انتشار نیست، رد پای ایستادگیست، یادگاری از کسانی که باور داشتند – و هنوز هم دارند – فرهنگ، حتی وقتی نان نیست، هنوز نفس است. اکنون در آستانه دهسالگی مجله لاهیجان، نه به گذشته دلخوشیم و نه به آینده مطمئن. فقط میدانیم تا وقتی کلمه هنوز میتپد، ما هم خواهیم نوشت. این ده سال، روایت یک انتشار نیست گواه ایمانیست به فرهنگ و هنر بهمثابه نفس.