لازمه شناخت بهتر شهری که در آن زندگی می‌کنیم آشنایی با تاریخ و گذشته آن است. اما مطالعه درباره گذشته، بدون داشتن چارچوب‌های درست و علمی، نه بی‌فایده که خطاست. نخستین گام برای شناخت تاریخ، دستیابی به درکی از شالوده‌های سازنده گذشته است. به عبارت ساده‌تر، اول آشنایی با مبانی تاریخ شهر ما، بعد قدم برداشتن در مسیر شناخت پیشینه آن.

این یادداشت خلاصه‌ای است از مقاله دکتر جیل لپور که ۳۰ مارس ۲۰۲۰ در مجله نیویورکر منتشر شد. لپور مدرس تاریخ دانشگاه هاروارد است و در این مقاله، ضمن بررسی آثار نویسندگان، به معنا و مفهومی که بیماری‌های فراگیر برای جوامع دارند هم می‌پردازد.

قدیمی‌ترها، منظورم همان‌هایی است که چند نسل قبل از ما زندگی می‌کردند اعتقادات جالب و گاهی هم عجیب و غریبی درباره طبیعت داشتند.

شعر لاهیجان ـ نُه شاعر ـ زمستان ۱۳۹۸ ـ به کوشش مهدی مهدوی

اگر می‌بینید که بسیاری از کارهای فرهنگی تا این اندازه بی‌اثر شده‌اند و هنر تا این اندازه رنجور و نحیف به نظر می‌رسد، یک دلیلش این است که آدم‌های جعلی و بی‌مایه جای افراد اصیل و جدی و حرفه‌ای را گرفته‌اند، و البته تصمیم‌گیرانی هم هستند که این وضعیت را، به همان دلایلی که گفتیم، مطلوب و مساعد می‌دانند.

یک ضرب‌المثل بسیار قدیمی داریم که می‌گوید «با گناه دیگری، به جهنم نرو»؛ که یعنی چنان نباشیم که خواسته یا ناخواسته در کار زشت و ناپسند دیگران شریک و سهیم شویم؛ توصیه‌ای خردمندانه که همه، به‌ویژه برخی اهالی رسانه باید به آن دقت داشته باشند.