ورزش برای مبارزه با فقر و نابرابری

چندی قبل نشستی با عنوان «ف مثل فوتبال، فقر و فریاد» با حضور حسین راغفر اقتصاددان و سعید مدنی آسیب‌شناس اجتماعی با هدف بررسی نقش ورزش به ویژه فوتبال در کاهش اثرات فقر و نابرابری در جوامع فقیر و کم درآمد به همن جمعیت امام علی(ع) در مکتب باشگاه هواداران این جمعیت برگزار شد.

سخنان سعید مدنی در این نشست:

بحران اقتصادی به جامعه آسیب‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌های جدی می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌زند. این روندی است که از قبل آغاز شده و فقر و نابرابری رو به گسترش است. در چند ماه اخیر جمعیت قابل توجهی به زیر خط فقر سقوط کرده است و با هر شاخصی که داشته باشیم با وضعیت پیچیده‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ای مواجهیم. در چنین شرایطی چشم‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌اندازی از بهبود شرایط و تغییر سیاست‌ها دیده نمی‌شود. جامعه مدنی و سازمان‌های مردم‌نهاد می‌توانند حداقل خدمات اجتماعی را به گروه‌های فقیر در مناطق حاشیه‌ای و اسکان غیررسمی ارائه دهند و از آن مهم‌تر صدای افراد حاشیه‌ای باشند و حساسيت عمومی را برای گشایش این وضعیت ایجاد کنند. برنامه‌های ورزشی از چند وجه می‌توانند در وضعیت فقرا اثرگذار باشند. اگرچه ورزش قهرمانی نگاهی به مسائل اجتماعی ندارد و مداخلات آن در حد فعالیت قهرمانان به عنوان یک فعال اجتماعی است تا بخشی از درآمد خود را به نفع فقرا هزینه کند. ورزش مثل دیگر حوزه‌ها با فساد مواجه شده است و باید توجه داشت که کمک ورزشکاران قهرمان به فقرا جنبه پولشویی نداشته باشد. برگزاری مسابقات ورزشی برای جمع‌آوری پول به نفع فقرا حرکت زیبای و مفیدی است که البته این موضوع در کشور ما کمتر مورد توجه قرار گرفته است. مداخله ورزش در کاهش فقر دامنه وسیعی دارد که می‌توان به در اختیار گذاشتن وسایل ورزشی هم اشاره کرد. همچنین ورزش بسیاری از الزامات را برای توسعه وارد جوامع فقیرنشین می‌کند که از جمله می‌توان به اخلاق جوانمردی اشاره کرد. ورزش همکاری میان افراد را در جامعه توسعه می‌دهد و با اشتراک‌گذاری تجربیات و احترام به خود و دیگران زیربنای توسعه است. تاثیر ورزش بر سلامت روان با توجه به نرخ اختلالات روانی در جامعه مورد توجه است و تاب‌آوری جامعه را افزایش می‌دهد اما همیشه باید جنبه‌های منفی ورزش را همچون دوپینگ و خشونت در نظر گرفت. ورزش به خودی خود موجب توسعه پایدار انسانی می‌شود و در جوامع فقیرنشین با ایجاد فرصت‌های انتخاب، ارزش‌های برابری، پایداری و استقامت زمینه خروج از فقر را با تلاش بیشتر فراهم می‌کند. همچنین انسجام اجتماعی و کاهش اضطراب ناشی از حضور در شرایط فقر را سبب می‌شود. برای شکسته شدن چرخه فقر یکی از الزامات این است که افراد احساس کنند می‌توانند از این چرخه رها شوند. ورزش امکان افزایش ظرفیت‌های اقتصادی را بالا می‌برد و استعدادهای افراد را در جوامعی که دیده نمی‌شوند، نمایان می‌کند و امکان اشتغال را در این جوامع بالا می‌برد. شاهدیم که عضویت در کلوپ‌های ورزشی در جوامع فقیر کمتر است و به دلیل ناتوانی مالی اعتماد به نفس کافی برای حضور در باشگاه‌های ورزشی را ندارند. در جوامع فقیر کودکان تمایل کمتری دارند در فعالیت‌های ورزشی سازماندهی شده مشارکت کنند و در چنین گروه‌هايی احساس نگرانی می‌کنند. به همین دلایل این کودکان در بزرگسالی هم از فرصت‌های بعدی محروم می‌شوند و سرمایه اجتماعی در آن‌ها به شدت پایین می‌آید. ورزش زمینه تحقق آرزوها را فراهم می‌کند و آرزوی قهرمان شدن را در کودکان فقیر زنده نگه می‌دارد اما متاسفانه در شرایط فعلی کودکان در جوامع فقیر با فقر سلامت، فقر بهداشت و فقر آرزو مواجه هستند.

صحبت‌های حسین راغفر: آمدند و به اسم خصوصی‌سازی منابع عمومی را در اختیار نزدیکان و بستگان خود قرار دادند. امروزه همین افراد با انحصارها و قدرت بزرگی که دارند به‌راحتی مجلس و دولت را در جیب خود می‌گذارند. یک قدرت هولناکی در اقتصاد شکل گرفته است که با چندرغاز می‌تواند برخی از مدیران و مسئولان را به راحتی بخرد. در جامعه کنونی و به‌ویژه پس از پایان جنگ تحمیلی شاهد رشد نابرابری‌ها هستیم که این نابرابری‌ها، دسترسی به فرصت‌ها را کاهش و جرم و جنایت را افزایش می‌دهد. باید توجه کرد که اگر فرصت‌ها برابر توزیع نشوند، افراد مسیرهای دیگری را انتخاب خواهند کرد. پس از اجرای سیاست‌های تعدیل ساختاری در دوران پس از جنگ، ظهور مدارس غیرانتفاعی و سلامت پولی در کشور سبب شد تا جامعه فقیرنشین کشور به شکل تصاعدی افزایش یابد. به طوری که ما امروزه شاهد کودکان و زنان خیابانی هستیم. در این دوران به اسم خصوصی‌سازی منابع عمومی را در اختیار نزدیکان و بستگان خود قرار دادند و امروزه همین افراد با انحصارها و قدرت بزرگی که دارند به‌راحتی مجلس و دولت را در جیب خود می‌گذارند. در این نظام ظالمانه اقتصادی که در آن صدای کسی به هیچ‌کس نمی‌رسد و دستگاه قضایی نیز در این چند سال که فضاحت مالی روی داده به جز دستگیری تعدادی فرد دسته چندم کار دیگری نکرده است، متاسفانه پیامدهای آن شامل عموم مردم به ویژه فرودستان و فقرا می‌شود. باید توجه کرد که کودکان افراد فقیر نیاز بیشتری به ورزش دارند تا به نوعی فرصت‌های از دست رفته را جبران کنند. در جامعه نابرابری که افراد با سوارشدن بر ماشین های لوکس یک نوع تبختر را وارد جامعه می‌کنند و جوانان فقیر را تحقیر می‌کنند، ورزش می‌تواند نقش مهمی در جبران آن داشته باشد. یکی از ویژگی‌های مهم ورزش آماده کردن انسان‌ها برای روبه‌رو شدن با مظالم و مشکلات جامعه است تا بر آن‌ها فایق آیند و تاکیدی بر امر تربیتی آن است. بنابراین یکی از راه‌های التیام درد فقرا همین ورزش است و باید سهم این قشر را از مجموعه حاکمیت طلب کنیم.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *